POËZIE-TEKSTEN / POETRY-TEXTS

‘WILLKOMMEN UND ABSCHIED’

 

 

‘ACH,  ICH  MÖCHTE’

 

Ach, ich möchte

möchte,  aber

nichts nur

die Liebe

warme Liebe

rosarote Liebe und

manchmal ja

auch knallrote

sanfte Liebe

Wahre Liebe die

besteht doch

weinte sie

lachte sie voller

Entrührung

 

 

 

NUR  DER  WIND

 

Zwei Bäume stehen

drehen sich nicht

völlig bei starkem

Wind.  Kinder der

Erde lehnen sich einfach

ein wenig auf die eine Seite

wenn der Wind weht.

Manchmal, jedoch wenn

dinge schlimm sind, lehnen wir

uns aneinander.  Dann stütz’ ich

dich, mein Geliebter, bis zum

nächtlichen Blätterrauschen.

Und sage leise: “Es war

nur der Wind,

my dear one.”

 

 

 

Ze is doodmoe

haar oogjes vallen toe

Ze versprak zich even

“Ik heb kat aan de kip gegeven.”

 

 

Weg Waarheid

in snippers

verblind door leugens

gaf ik U vleugels.

 

 

Leerling was

hij en zij

meester

zij genoten

van de macht

van ’t lichaam

 

 

schuilen

schooien

 

schat

 

 

 

HEARTBEAT

Cold came the wind

as I entered the Park of the Roses

I wonder where

you are now,  far

away or at a short distance

I can feel your

energies,  your love

blowing into my body

Heartbeat

beats faster and faster

as leaves roll over the grass.

 

 

 

 

 

To see the Sun rising

on an early Saturday morning

Oh, glorious Rays of Gold, of

such Beauty I’ve never been told!

 

 

 

 

He ran

He ran and he laughed

straight into my arms.

I was eighteen

and I was happy.

 

 

 

Wenn das Herz der Blume

im Walde

sich entfaltet

wie die freien Flügel

eines Schmetterlings

dann bin ich wieder drin

in dem angenehmen Duft

der Morgenluft.

 

 

Quand le coeur de la fleur

dans le bois

s’expose comme les ailles

libres d’un papillon,

je me sens de nouveau

bien dans l’odeur agréable

du matin.

 

 

THE WATER, THE WAVES

 

Whilst I’m travelling

from Ostend to Knokke

longing to see

the sea receding

 

the water the waves

they remind me

remind me of

you and I reclining

 

my body your body

entwined

 

Loose now

two entities

looking

into each other’s eyes

 

 

 

 

 

 

AFSCHEID / FAREWELL 

 

 

MIJN  VADER

 

Een bruine foto

boven de commode

uitvergroot

het haar achterover gestreken

vol brillantine

voorzichtige glimlach

soldatenuniform

Zij wilde hem aan de wand

hij niet

Hij werd krijgsgevangene

Zij z’n vrouw.

 

Voor mijn moeder en mijn vader zaliger,

slachtoffers van Wereldoorlog II.

 

 

 

 

 

LIEVE  OMA

 

De dwergen zullen nimmer komen

Ik streel vannacht je sneeuwwit hoofd

Straks veeg ik het stof uit je ogen

ontknoop je duizend-dagen-vlecht

en haal het witte nachtkleed boven.

Je kan nog spreken als je dat wil

Ik leef nog met je tenger lichaam

Ik schrijf je nooit geschreven woorden

Je passie van zovele jaren

Vreemd was de Stilte

toen God je van je taal beroofde.

 

 

FALLING  FAST

 

Now the leaves are falling fast

Autumn Beauty cannot last

Winter has a right to set in

A Season that will begin with silence.

 

 

 

SOMETIMES

 

Sometimes a person must be alone

Sometimes a woman needs to cry

Cause memories can be like stones

we have to lift them lest we die.

OH  BROZE

 

oh broze
man van
woorden

zonder woorden

wachtend

op Hem die

nimmer komen zou

 

Godot was zoek

bij jou

aan tafel

 

Nu, Julien,

 

 

is Hij

bij jou.

 

 

voor Julien Schoenaerts

(1925              –         2006)

 

 

NIE WIEDER

 

Ze staan te bidden aan de rand

een bijna halve eeuw geleden

De Schande trekt hun hoofd beneden

‘Schenk onze Toekomst meer verstand.’

 

Hun buiken werden tot zeep gesneden

hun tanden van het goud ontdaan

Er staan wat cijfers op hun leden

ze kijken doelloos

‘Wat was de Reden??’

 

Ach, konden zij de Grond doorbreken

Hun stemmen helaas voorgoed verstomd

‘Nie Wieder!’ in der ganzen Welt

nu de Oorlog wordt weggegomd.

 

 

Anno 1990

Gedicht bij een foto van een massagraf in Bergen-Belsen

2 priesters bidden

Einde Wereldoorlog II   (1945)

 

 

 

 

 

Copyright: Greet Van Baelen